«Χριστούγεννα»: να είμαστε «καλοί άνθρωποι» τώρα και τον υπόλοιπο χρόνο, ας γίνουμε πάλι θηρία…

|| ΚΑΘΕ ΤΕΤΑΡΤΗ ||

Γράφει η ψυχολόγος Λοράνδου Α. Αριάδνη

 

οι γιορτές των Χριστουγέννων αναμφισβήτητα χαρακτηρίζονται από έντονα θετικά συναισθήματα για την μεγαλύτερη μάζα των ανθρώπων. Συναισθήματα χαράς, επιθυμίας, αισιοδοξίας, αγάπης, έρχονται να ενισχυθούν μέσα από τις στολισμένες βιτρίνες των καταστημάτων, τους γιορτινούς ήχους, τις τηλεοπτικές διαφημίσεις όπου σε πείθουν για καταναλωτισμό, τα οποία ίσως σε κάποια διαφορετική περίοδο δεν θα τα αισθανόμασταν τόσο έντονα και ίσως όχι όλα μαζί.

Ίσως, είναι και η μόνη περίοδος χρονικά όπου ξαφνικά ανακαλύπτουμε ότι υπάρχουν άνθρωποι όπου ζουν χωρίς τροφή, στέγη, οικογένεια. Αμέτρητες διαφημίσεις κατακλύζουν τους τηλεοπτικούς μας δέκτες όπου διάφοροι σύλλογοι ζητούν την βοήθεια συνανθρώπων, μαραθώνιοι αγάπης με αρχή και τέλος αν και λέγονται «μαραθώνιοι», ελπίζοντας ότι θα αποκαταστήσουν μέσα σε λίγες ημέρες ή ώρες οτιδήποτε εμείς δεν έχουμε κάνει ως άνθρωποι προς ανθρώπους, τον υπόλοιπο χρόνο. Ένας τίτλος «Χριστούγεννα» μπορεί να μας δημιουργήσει καταναγκασμούς όπως του να είμαστε «καλοί άνθρωποι» τώρα, αυτή τη στιγμή και τον υπόλοιπο χρόνο δεν πειράζει, ας γίνουμε πάλι θηρία.

Ξαφνικά «πρέπει» να φάμε όλοι μαζί ως οικογένεια, όταν τον υπόλοιπο καιρό ακόμα και η τηλεφωνική επικοινωνία με τους γονείς μας ή τα αγαπημένα μας πρόσωπα, φαντάζει δύσκολη. Νιώθουμε ότι πρέπει να συναντηθούμε όλοι μαζί επειδή είναι Χριστούγεννα. Θεωρούμε ότι μόνο τότε δημιουργείται η θαλπωρή και η φροντίδα και αν αυτή την χρονική στιγμή δεν δεχτούμε αυτό το κάλεσμα θα είμαστε αυτοί που δεν αγαπάμε την οικογένεια.

Ας σκεφτούμε… Μόνο τότε αγαπάμε την οικογένεια μας, μόνο τότε συγχωρούμε, μόνο τότε γινόμαστε φιλάνθρωποι, μόνο τότε γλυκαίνουμε, μόνο τότε συνειδητοποιούμε ότι κάπου υπάρχουν άνθρωποι σε ανάγκη; Άραγε, μας αρκεί αυτή η γιορτή, μία φορά κάθε χρόνο, ώστε να είμαστε αυτό που χρειάζεται να είμαστε απέναντι στον εαυτό μας και στους άλλους; Το ερώτημα είναι, είμαστε αυτό που επιλέγουμε εμείς ή παρασυρόμαστε από τα πολύχρωμα λαμπάκια, τους στολισμένους δρόμους, τα χριστουγεννιάτικα δέντρα, τις διαφημίσεις;

Δεν αρκούν λίγες ημέρες μέσα στο χρόνο για να αποδείξουμε ότι ζούμε ιδανικά, ότι σκεφτόμαστε υπεύθυνα για εμάς και για όλους, ότι αγαπάμε αληθινά. Ίσως χρειάζεται να νιώθουμε άνθρωποι χωρίς υπενθυμίσεις, χωρίς καταναγκασμούς εικόνων, λέξεων, ήχων και όλα αυτά με διάρκεια ώστε να διατηρούμε την σπουδαιότερη γιορτή, τη ζωή!

Το γράμμα που στέλναμε ως παιδιά στον Αϊ Βασίλη χρειάζεται να αντικατασταθεί πλέον με καθημερινές ανθρώπινες πράξεις και τότε η ευχή και το Πνεύμα των Χριστουγέννων θα ήταν αποδεκτό.

 

Ευχαριστούμε την ψυχολόγο Λοράνδου Α. Αριάδνη

Glyfada Metropolitans Logo

Διαβάστε ΕΔΩ όλα όσα πρέπει να γνωρίζουμε για την καλή μας ψυχολογία